Έχει χρόνια πολλά που έφυγε ο αγαπημένος μου πατέρας, ο γλυκός μου κ καλοσυνάτος Στράτος. Τότε κ αργότερα , παρά την ηλικία μου αισθάνθηκα ορφανή. Ναι ορφανή. Κι ας είχα σύζυγο κ πιαδιά, κι ας μαχόμουν μέσα στη δικηγορία κι αργότερα στην πολιτική..Πολλές φορές απευθύνομαι σ αυτόν, σα να ζει η σαν σε άγιο. Και ζητώ την προστασία του κ την μεσολάβησή του στο Θεό. Γιατί ήταν άγιος άνθρωπος και γιατί άφησε πίσω του καλό παράδειγμα συμπεριφοράς κ στάσης στα πράγματα κ στους ανθρώπους , και καλό " όνομα" , που με ακολουθεί και με κάνει περήφανη. "Του Στράτου του χωροφύλακα το κορίτσι " . Το ξέρω πατέρα μου αγαπημένε πως ήσουν περήφανος για εμάς τα παιδιά σου και τώρα από εκεί που βρίσκεται η ψυχούλα σου μας παρακολουθείς , εμάς κ τα εγγόνια σου κ πρεσβεύεις για εμάς κ χαίρεσαι κ λυπάσαι μαζί μας!! Θα σε έχω πάντα στην καρδιά μου, στη σκέψη μου , ώσπου να κλείσω κ εγώ τα μάτια. Σ αγαπώ μπαμπά μου !!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου